අ.පො.ස. උසස් පෙළ

හ්ම්….. ප්‍රතිඵලත් ආවා. මේ පාර නම් ගොඩ, අවුලක් නෑ. මාර සන්තෝෂයි. අද පාසල් ගියා ගුරුවරුන්ට ප්‍රතිඵල කියන්න. මේ තියෙන්නෙ මගේ උසස් පෙළ කතාව බෝහොම කෙටියෙන්.

මම උසස් පෙළ කරන්න තෝර ගත්තෙ ගණිත අංශය. පොඩි කාලෙ ඉදන්ම ගණන් වලට පොඩි ආසාවක් තිබුනා. හ්ම්…. සාමාන්‍ය පෙළ ඉවර වෙච්ච ගමන් උපකාරක පංති. අපිට පාසල් පටන් ගන්නකොටනම් ටිකක් කල් ගියා, සුනාමි කේස් නිසා. කොහොමහරි ඉතිං මුල් කාලෙ කිසි අවුලක් නැතුව වැඩේ කරගෙන ගියා. පහු වෙනකොට රසානය විද්‍යාව කේස් වෙන්න පටන් ගත්තා. අන්තිමට එපාම වුණා. මාත් එක්ක හිටපු අනිත් උන්ටත් ඒ ආනිසංසෙම තමයි. කොහොම වුණත් අපේ පංතියනම් ෆුල් ආතල්. උගන්නපු ගුරුවරුත් එහෙමයි, අපිත් එක්ක ෆුල් ෆිට්. අපේ පංතියට කිව්වෙ “විප්ලවකාරීන්ගේ පංතිය” කියල. ඒ නම පටබැඳුනෙ එක්තරා සිද්ධියක් නිසා, ඒක වෙනම කතාවක්. කොහොම වුණත් ඒ සිද්ධියෙන් පස්සෙ අපේ උන් මාර ෆිට්. ඒ කාලෙ ඉංගීසි පීරියඩ් එකේ මම පරිගණක විද්‍යාගාරෙ තමයි. සමහර දවස් වලට විවේක කාලෙත් ඒකෙ. කෑමත් නෑ. කෑම  එක වෙන උන්ට. හැබැයි ඉතින් පැනල ගිය උන් අල්ලන්න නාම ලේඛනය ලකුණු කරනව කියල කියල අපේ එකෙක් ඇවිල්ල පණිවිඩේ කිව්වොත් මම පංතියට යනවා. අන්තිම කාළෙ වෙනකොට එහෙම යන්නෙත්  නෑ. සර්ලා 1 දානව. පුස්තකාල පීරියඩ් එකෙ ගිහින් කියවන්නෙ පරිගණක පොත්, මිසුත් මම පුස්තකාලෙට යනකොටම පරිගණක පොත් රාක්කෙ යතුර දෙනව. හැබැයි අන්තිම කාලෙනම් දුන්නෙ නෑ. කොහොම වුණත් පසල් ජීවිතේ තිබුණු හොදම කාලෙ තමයි ඒ අවුරුදු දෙක. දැන් ටික ටික විභාගෙත් කිට්‍ටුයි. දැන් තමයි රත් වෙලා පාඩම් කරන්නෙ. මේසෙ, ඇඳ උඩ පුරාම පෙත් නිබන්ධන. පිස්සු වගේ. අන්තිම මාස දෙකේ විතර මමත් එක්ක තව යාළුවො තුන්දෙනෙක් ස්ට් වුණා පාඩම් කරන්න. ඒක නම් මරු පාඩම් කිරිල්ල, දැන් නම් මතක් වෙනකොටත් හිනා. සෙට් උනේ මලින්තලගෙ ගෙදර (සිංහල බ්ලොග් ලියන මලින්ත නෙමේ ). ගෙදර තියෙන්නෙ ගාල්ලෙ කොටුව ඇතුලෙ. අනිත් උන් දෙන්නා බුද්ධියි ශානකයි. 6ට විතර තමයි වැඩේ පටන් ගන්නෙ. 8ට විතර හොදට කනව. ඊට පස්සෙ 10 විතර වෙනකම් ආපහු වැඩ. ඊට පස්සෙ ඉතිං FM නාලිකා වල සින්දු අහනව. ඒ කාලෙ ඇහුවෙ ඇසුර. අපි ඉතින් පුරුද්දක් වශයෙන් හැමදාම සින්දුවක් ඉල්ලල කට්ටිය හැමෝගෙම නම් ගුවන්ගත කරනව. FM නාලිකාවකට කියල නම කියවගන්න එක සෙල්ලම් වැඩක්ද . ඊළඟට යනව කොටුවෙ ඇවිදින්න. හරි අපූරු දත්දැකීමක්. රෑ 12ට 1ට විතර ලස්සනට හද පායපු රාත්‍රියක නොනවත්වා ඇසෙන රළ බිදෙන හඩ අතරින් ගාලු කොටු පවුරේ ඇවිදීම, maxaaaaa. ඊළඟට ඉතිං සැපසේ නිදාගෙන පහුවෙනිදා පාන්දර ගෙදර බලා පාපැදි පැදීම. ඇත්තටම වැඩක් නොකෙරුනා කියන්නත් බෑ. ඊට පස්සෙ විභාගෙ ලිව්වා. ප්‍රතිඵල එනකම් ක්‍රිකට්, මුහුදෙ නෑම, හවසට හාලු කොටුවට සෙට් වෙලා සින්දු කීම වගේ දේවල් තමයි. මෙන්න ප්‍රතිඵල

සංයුක්ත ගණිතය – A

භෞතික විද්‍යාව – B

රසායන විද්‍යාව – C

ඉංග්‍රීසි – B

සාමාන්‍ය පොදු පරීක්ෂණය – 075

දිස්ත්‍රික්කයේ ස්ථානය – 140

ප්‍රතිඵල අවුල්. ආපහු මුල සිට. අපිත් එක්ක හිටපු සමහර උන් ඉංජිනේරු පීඨයට තේරුනා. මට යන්න බැරි වෙච්ච එක ගැන පොඩි දුකකුත් ඇතිවුණා, සාමාන්‍යයිනේ. පොඩිකාලෙ ඉදන්ම එකට ඉදල වෙන් වෙලා යනකොට.

දෙවැනි වර කරනකොට පළවෙනි වර වගේ කිසි ගතියක් නෑ. පාසල් යන්නෙත් නෑ නේ. ඒ කාලෙත් රෑට FM නාලිකා ඇහුවා. මෙඩිසින් තේරුනු අපේ එකෙක් (නම තීක්ෂණ) ඒ කාලෙ max FM එකේ වැඩසටහනක් කරා. මිනිහා ඒක කලේ රෑ 11ට විතර. අපි ඉතිං එතකන් වැඩ කරනව, තීක්ෂණයගෙ කටහඩ අහන්න එපැයි ඒ කාලෙ ගැන වෙන විශේෂයෙන් කියන්න තරම් දෙයක් මතක් වෙන්නෙ නෑ. දෙවෙනි වර විභාගෙ ලිව්වා, මෙන්න ප්‍රතිඵල

සංයුක්ත ගණිතය – A

භෞතික විද්‍යාව – A

රසායන විද්‍යාව – A

ඉංග්‍රීසි – A

සාමාන්‍ය පොදු පරීක්ෂණය – 077

දිස්ත්‍රික්කයේ ස්ථානය – 38

ගොඩ. අම්මට, තාත්තට, නංගිට, ගුරුවරුන්ට හැමෝටම මාර සන්තෝෂයි. අදත් සමහර අපේ උන් තුන්වන වර විභාගය කරන්නත් සූදානම් වෙනව. ඉස්සෙල්ලා මට දැනුනා වගේම පුංචි දුකක් උන්ටත් දැනෙනව ඇති. මේ පාර කැම්පස් යන්න තේරුනු අපේ උන් සෙට් වුනහම කතා කරන්නෙ කැම්පස් යන්න නොතේරුනු උන් ගැන. පොඩි කාලෙ ඉදන් එකට ඉදල අපිත් එක්ක යන්න නොඑන උන් ගැන අපිට දුකයි. මේ වගේම දුකක් කලින් වර කැම්පස් ගියපු අපේ උන්ටත් දැනෙන්න ඇති. එහෙම බැලුවහම මේ ප්‍රතිඵල වලින් සන්තෝෂ වෙනවයි කියල කියන්නමත් බෑ. ඒ සන්නෝෂය ඇතුලෙ සියුම් දුකකුත් තියෙනව ………………..